สารแต่งกลิ่นรสธรรมชาติในอาหาร

ข้อกำหนดครอบคลุมถึงอะไร

"สารแต่งกลิ่นรสธรรมชาติ" เป็นภาษาการค้นหาและการจัดซื้อที่มีประโยชน์ แต่ไม่ใช่ประเภททางกฎหมายสากลประเภทเดียว ในการสนทนากับผู้ซื้อ อาจหมายถึงสารปรุงแต่งรสจากธรรมชาติแต่ละชนิด สารแต่งกลิ่นรสและการกลั่น น้ำมันหอมระเหย วัสดุที่ได้จากการหมัก การเตรียมที่ซับซ้อน หรือการผสมผสานกลิ่นรสธรรมชาติในขั้นสุดท้าย ควรชี้แจงความหมายที่ตั้งใจไว้ก่อนที่จะขอตัวอย่าง

คำว่า "ตัวแทน" อาจทำให้เกิดความสับสนได้ เนื่องจากระบบวัตถุเจือปนอาหารใช้ชื่อประเภทการทำงาน เช่น สารเพิ่มกลิ่นรส ตัวพา อิมัลซิไฟเออร์ หรือสารทำให้คงตัว สารแต่งกลิ่นรสธรรมชาติไม่ได้เป็นสารปรุงแต่งกลิ่นรสโดยอัตโนมัติ และตัวพาไม่จำเป็นต้องให้กลิ่นรสหลักเสมอไป ขอให้ซัพพลายเออร์ระบุบทบาทของแต่ละส่วนประกอบที่เกี่ยวข้องและคำศัพท์เฉพาะที่ใช้ในตลาดปลายทาง

สำหรับการจัดหาเชิงพาณิชย์ ควรแยกสามระดับ:

สารแต่งกลิ่นรสธรรมชาติและสารปรุงแต่ง

สารแต่งกลิ่นรสธรรมชาติเป็นสารแต่งกลิ่นรสเฉพาะที่ได้มาจากวัสดุจากแหล่งธรรมชาติที่เข้าเกณฑ์ผ่านกระบวนการที่ได้รับการยอมรับจากกรอบการทำงานที่เกี่ยวข้อง สารปรุงแต่งรสธรรมชาติโดยทั่วไปเป็นวัสดุที่ซับซ้อนซึ่งได้มาจากอาหารหรือแหล่งธรรมชาติอื่นๆ ที่เข้าเกณฑ์ผ่านกระบวนการเตรียมอาหารทางกายภาพ เอนไซม์ จุลชีววิทยา หรือแบบดั้งเดิมที่เหมาะสม คำจำกัดความที่แน่นอนจะแตกต่างกันไปตามเขตอำนาจศาล

ความแตกต่างนี้มีความสำคัญเนื่องจากสารแต่ละชนิด สารเชิงซ้อนตามธรรมชาติ และกลิ่นรสที่ปรุงสำเร็จแล้วไม่ได้รับการตรวจสอบในลักษณะเดียวกัน กลิ่นรสที่เสร็จแล้วอาจรวมเอาวัตถุปรุงแต่งรสธรรมชาติหลายชนิดเข้ากับระบบการจัดส่ง ข้อความแหล่งที่มาและข้อความบนฉลากไม่สามารถอนุมานได้จากชื่อกลิ่นรสเพียงอย่างเดียว

"วานิลลาธรรมชาติ" "สตรอเบอร์รี่ธรรมชาติ" และ "รสไก่ธรรมชาติ" ยังทำให้เกิดคำถามที่มีการระบุแหล่งที่มาอีกด้วย ในบางตลาดหรือมาตรฐานของลูกค้า การใช้ถ้อยคำที่บอกชื่อแหล่งที่มาอาจต้องการความสัมพันธ์เฉพาะระหว่างแหล่งที่มานั้นกับส่วนประกอบของสารแต่งกลิ่นรส การใช้ถ้อยคำอื่นๆ อาจเหมาะสมเมื่ออักขระนั้นมาจากแหล่งธรรมชาติที่มีสิทธิ์อื่นๆ บางส่วนหรือส่วนใหญ่ วลีที่ตรงกันทั้งหมดต้องมีการตรวจสอบเฉพาะตลาดและรายการสินค้า

ตัวอย่างโดยไม่ถือเป็นรายการผลิตภัณฑ์

ตัวอย่างของวัสดุที่กล่าวถึงว่าเป็นสารแต่งกลิ่นรสธรรมชาติหรือสารแต่งกลิ่นรสธรรมชาติ ได้แก่ น้ำมันหอมระเหย น้ำมันซิตรัส สารแต่งกลิ่นรส สารสำคัญ สารกลั่น โอโอเรซิน ทิงเจอร์ วัสดุแต่งกลิ่นรสที่ได้จากการหมัก วัสดุที่ได้มาจากปฏิกิริยาที่ตรงตามเงื่อนไขที่เกี่ยวข้อง และสารแต่ละชนิดที่แยกหรือผลิตผ่านเส้นทางธรรมชาติที่เป็นที่ยอมรับ

นี่คือตัวอย่างหมวดหมู่ ไม่ใช่การยืนยันว่า LULIN จัดเก็บวัสดุ ทุกกระบวนการ แหล่งที่มา หรือรูปแบบ ความพร้อมใช้งานต้องได้รับการยืนยันจากซัพพลายเออร์ สถานะการใช้อาหาร ลักษณะทางประสาทสัมผัส การใช้ถ้อยคำตามธรรมชาติ เอกสาร และข้อกำหนดทางการค้าต้องได้รับการยืนยันสำหรับรหัสกลิ่นรสที่เลือก

แหล่งข้อมูลไม่ได้ทำนายผลกระทบทางประสาทสัมผัสขั้นสุดท้ายด้วยตัวมันเอง น้ำมันซิตรัสอาจให้เปลือกและท็อปโน๊ต แต่ไม่ใช่กลิ่นรสเข้มข้นของเครื่องดื่ม สารแต่งกลิ่นรสวานิลลาอาจต้องการความช่วยเหลือเพื่อให้สามารถอบหรือปรับสมดุลไส้ที่มีไขมันสูงได้ การเตรียมอาหารคาวอาจช่วยเพิ่มความลึกในขณะที่ต้องใช้ส่วนประกอบกลิ่นรสอื่นเพื่อให้ได้ท็อปโน๊ตที่ต้องการ

เป็นสารเคมีแต่งกลิ่นรสธรรมชาติหรือไม่?

รสธรรมชาติประกอบด้วยสารเคมีในความหมายทางวิทยาศาสตร์ทั่วไป อาหาร สารแต่งกลิ่นรส น้ำมัน น้ำ น้ำตาล โปรตีน และโมเลกุลของกลิ่นทั้งหมดล้วนเป็นสารเคมี ข้อเท็จจริงดังกล่าวไม่ได้ทำให้พวกเขาเป็นของปลอมหรือไม่ปลอดภัย การติดฉลากกลิ่นรส "ธรรมชาติ" เกี่ยวข้องกับแหล่งที่มาและเกณฑ์การแปรรูปภายใต้กรอบการทำงานที่กำหนด ในขณะที่ความปลอดภัยเกี่ยวข้องกับเอกลักษณ์ การสัมผัส การใช้ที่ตั้งใจไว้ และการตรวจสอบที่เกี่ยวข้อง

คำถามที่ดีกว่าสำหรับผู้ซื้อไม่ใช่ "สิ่งนี้มีสารเคมีหรือไม่" แต่ "แหล่งที่มาและกระบวนการคืออะไร ส่วนประกอบและซัพพลายเออร์รายใดมีความสำคัญต่อข้อจำกัดของเรา วัตถุประสงค์การใช้งานคืออะไร และเอกสารใดบ้างที่สนับสนุนข้อความบนฉลากที่เสนอ" ข้อความดังกล่าวก่อให้เกิดข้อมูลที่ทีมเทคนิคหรือหน่วยงานกำกับดูแลสามารถประเมินได้

หมวดหมู่ธรรมชาติและเทียมไม่ได้สร้างการจัดอันดับความปลอดภัยแบบธรรมดา วัสดุจากแหล่งธรรมชาติอาจมีส่วนประกอบที่มีศักยภาพ สารก่อภูมิแพ้ หรือสารจำกัด ในขณะที่สารแต่งกลิ่นสังเคราะห์ที่ได้รับการตรวจสอบอย่างเหมาะสมอาจมีความเหมาะสมภายใต้เงื่อนไขการใช้งานที่กำหนดไว้ การอนุมัติผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปต้องคำนึงถึงสูตรและปริมาณจริง

เหตุใดแหล่งที่มา กระบวนการ และซัพพลายเออร์จึงเปลี่ยนแปลงบทวิจารณ์

เอกลักษณ์ของแหล่งที่มาเป็นศูนย์กลางของคำศัพท์ตามธรรมชาติ แหล่งที่มาที่เกี่ยวข้องอาจเป็นผลไม้ เครื่องเทศ สมุนไพร พฤกษศาสตร์ วัสดุจากสัตว์ วัตถุดิบตั้งต้นในกระบวนการจุลินทรีย์ หรือวัสดุอื่นที่เข้าเกณฑ์ ผู้ซื้อที่มีข้อจำกัดทางศาสนา วีแกน สารก่อภูมิแพ้ ผู้ค้าปลีก หรือลูกค้า ควรระบุข้อกำหนดก่อนเลือกตัวอย่าง

เส้นทางการแปรรูปมีความสำคัญเนื่องจากการสกัด การกลั่น การกด การทำความร้อน การคั่ว การบำบัดด้วยเอนไซม์ และการหมัก อาจได้รับการปฏิบัติที่แตกต่างกันออกไปภายใต้กฎเกณฑ์ของตลาดและมาตรฐานของลูกค้า ชื่อกระบวนการทั่วไปยังไม่ได้กำหนดหมวดหมู่ทางกฎหมายที่แน่นอน ซัพพลายเออร์จะต้องตรวจสอบวัสดุและเอกสารประกอบ

ตัวพาและวัสดุในการจัดส่งทำให้กลิ่นรสใช้ได้ ของเหลวอาจใช้น้ำ เอทานอล โพรพิลีนไกลคอล น้ำมันพืช หรือระบบอื่น ผงอาจใช้มอลโตเด็กซ์ตริน แป้ง กัม หรือวัสดุห่อหุ้มหรือชุบอื่นๆ ตัวพาอาจส่งผลต่อความสามารถในการละลาย ลักษณะที่ปรากฏ ปริมาณ สารก่อภูมิแพ้หรือ GMO ข้อจำกัดของลูกค้า และการระบุส่วนผสม

การใช้งานที่พอดีต้องมาก่อนการอนุมัติกลิ่นรส

กลิ่นรสจากธรรมชาติต้องได้ผลในผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป ไม่เพียงแต่ตอบสนองเป้าหมายด้านคำศัพท์เท่านั้น เครื่องดื่มอาจทำให้เกิดการแยกตัวของน้ำมัน หมอกควัน ออกซิเดชัน ความไม่เสถียรของกรด หรือกลิ่นยอดนิยมที่อ่อนแอหลังจากการพาสเจอร์ไรซ์ ผลิตภัณฑ์เบเกอรี่อาจสูญเสียสารระเหยในระหว่างการทำความร้อน ระบบลูกกวาดสามารถเปลี่ยนการปล่อยกลิ่นรสผ่านการปรุง จังหวะของกรด ความชื้น และความหวาน การใช้งานที่มีกลิ่นรสเผ็ดร้อนสามารถระงับหรือขยายโน้ตรสชาติผ่านเกลือ ไขมัน โปรตีน และกระบวนการให้ความร้อน

ความแปรปรวนจากแหล่งธรรมชาติก็อาจมีความสำคัญเช่นกัน ซัพพลายเออร์จัดการสิ่งนี้ผ่านการจัดหา ข้อมูลจำเพาะ การผสม และการควบคุมคุณภาพ แต่ผู้ซื้อควรยังคงประเมินสินค้าเชิงพาณิชย์ที่เลือกในกระบวนการของตนเอง ควรทดสอบตัวอย่างในระดับการใช้งานที่มีการควบคุม และเปรียบเทียบกับเกณฑ์มาตรฐานในฐานจริง

รูปแบบเป็นไปตามการใช้งาน เครื่องดื่มใสอาจต้องใช้ตัวเลือกที่กระจายน้ำได้ การเติมน้ำมันอาจต้องใช้ระบบที่เข้ากันได้กับไขมัน วัตถุแต่งกลิ่นรสแบบแห้งอาจต้องใช้ผงที่มีการไหลและการกระจายที่เหมาะสม ไม่ใช่ทุกทิศทางของกลิ่นรสธรรมชาติที่สามารถจัดหาได้ในทุกรูปแบบการจัดส่ง โดยไม่ต้องเปลี่ยนผลลัพธ์ทางประสาทสัมผัสหรือเส้นทางเอกสาร

การติดฉลากและความแตกต่างระหว่างปลายทางและตลาด

สหรัฐอเมริกา สหภาพยุโรป และตลาดอื่นๆ ไม่ใช้คำจำกัดความกลิ่นรสหรือกฎการประกาศที่เหมือนกัน ข้อความแต่งกลิ่นธรรมชาติของสหรัฐอเมริการะบุไว้ใน 21 CFR 101.22 กรอบงาน EU แยกแยะสารปรุงแต่งรส สารปรุงแต่งกลิ่นรส สารปรุงแต่งกลิ่นรสจากกระบวนการใช้ความร้อน สารปรุงแต่งรสควัน สารตั้งต้นของกลิ่นรส และหมวดหมู่อื่นๆ โดยมีกฎการใช้และการติดฉลากแยกกัน

ข้อความทั่วไปของสหรัฐอเมริกาไม่ได้สร้างถ้อยคำ EU โดยอัตโนมัติ และไม่ได้พิสูจน์ความเหมาะสมสำหรับปลายทางอื่นด้วย ผู้ค้าปลีกและเจ้าของแบรนด์อาจกำหนดข้อกำหนดที่นอกเหนือไปจากกฎหมายภายในประเทศ ผู้ผลิตอาหารสำเร็จรูปควรมีสูตรครบถ้วนและมีการตรวจสอบฉลากที่นำเสนอสำหรับตลาดการขายทุกแห่ง

ธรรมชาติไม่ได้หมายถึงฉลากออร์แกนิก วีแกน ไม่ใช่จีเอ็มโอ ปราศจากสารก่อภูมิแพ้ Halal, Kosher ปราศจากสารกันบูด ปราศจากแอลกอฮอล์ หรือฉลากที่สะอาดโดยอัตโนมัติ ยืนยันแอตทริบิวต์ที่ร้องขอแต่ละรายการแยกกันสำหรับรายการและขอบเขตที่เลือก รายการ FEMA GRAS ไม่ได้ยืนยันว่าการผสมผสานกลิ่นรสแบบเต็ม ปริมาณที่เสนอ การอ้างฉลาก หรือรายการ LULIN ได้รับการอนุมัติโดย FDA หรือเหมาะสำหรับทุกตลาด

เอกสารเชิงปฏิบัติและขั้นตอนการทำงานตัวอย่าง

เริ่มต้นด้วยข้อจำกัดของฉลากและการใช้งาน จากนั้นจึงกรองกลิ่นรส การกลับคำสั่งซื้อนั้นมักจะทำให้เกิดตัวอย่างที่มีกลิ่นรสดีซึ่งไม่สามารถผ่านการตรวจสอบเอกสารของผู้ซื้อได้

1. กำหนดการใช้งาน ลักษณะเป้าหมาย เกณฑ์มาตรฐาน กระบวนการ และตลาดที่ต้องการ 2. ระบุข้อกำหนดจากธรรมชาติ ระบุแหล่งที่มา ออร์แกนิก วีแกน สารก่อภูมิแพ้ ศาสนา ตัวพา หรือผู้ค้าปลีกที่จำเป็นต้องตรวจสอบ 3. สอบถามซัพพลายเออร์ว่าสามารถพิจารณารหัสกลิ่นรสและรูปแบบใดได้บ้าง 4. รับคำชี้แจงตามธรรมชาติ ข้อมูลส่วนผสมหรือตัวพา ข้อมูลจำเพาะ TDS, SDS ข้อความเกี่ยวกับสารก่อภูมิแพ้ วิธีใช้ COA และคำชี้แจงทางการตลาดสำหรับผู้สมัครที่ได้รับเลือกตามที่ต้องการ 5. ทดสอบตัวอย่างในผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปและบันทึกปริมาณ ผลทางประสาทสัมผัส ลักษณะ และการเปลี่ยนแปลงกระบวนการหรือการเก็บรักษา 6. จัดแนวรหัส เอกสาร เงื่อนไขทางการค้า บรรจุภัณฑ์ การจัดเก็บ และความคาดหวังในการปล่อยแบทช์ที่ได้รับอนุมัติก่อนซื้อ